23.02.16, 20:05

Bóg odpuszcza każdy grzech pod warunkiem, że się nawrócisz!

Jezus przemówił do tłumów i do swych uczniów tymi słowami:

«Na katedrze Mojżesza zasiedli uczeni w Piśmie i faryzeusze. Czyńcie więc i zachowujcie wszystko, co wam polecą, lecz uczynków ich nie naśladujcie. Mówią bowiem, ale sami nie czynią. Wiążą ciężary wielkie i nie do uniesienia i kładą je ludziom na ramiona, lecz sami palcem ruszyć ich nie chcą.

Wszystkie swe uczynki spełniają w tym celu, żeby się ludziom pokazać. Rozszerzają swoje filakterie i wydłużają frędzle u płaszczów. Lubią zaszczytne miejsce na ucztach i pierwsze krzesła w synagogach. Chcą, by ich pozdrawiano na rynkach i żeby ludzie nazywali ich Rabbi.

Wy zaś nie pozwalajcie nazywać się Rabbi, albowiem jeden jest wasz Nauczyciel, a wy wszyscy braćmi jesteście. Nikogo też na ziemi nie nazywajcie waszym ojcem; jeden bowiem jest Ojciec wasz, Ten, który jest w niebie. Nie chciejcie również, żeby was nazywano mistrzami, bo tylko jeden jest wasz Mistrz, Chrystus.

Największy z was niech będzie waszym sługą. Kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się poniża, będzie wywyższony» (Z rozdz. 23 Ewangelii wg św. Mateusza)

 

Dzisiejsza liturgia słowa przypomina nam, że nawrócenie i pokuta winny być w dużej mierze osobiste. Nie możemy ulec subtelnej pokusie ograniczenia się do pouczania innych o drodze cnoty i wydawaniu jedynie osądów o postępowaniu innych, podczas gdy nasze życie dalekie pozostaje od Ewangelii. Bóg obiecuje, że każdy grzech może być odpuszczony, byleby się do Niego nawrócić. Jezus przypomina nam, że mamy kochać innych ludzi, to znaczy służyć im jak umiemy. Znając naszą słabość módlmy się słowami modlitwy mszalnej:

 

Wszechmogący Boże, otaczaj swój Kościół nieustanną opieką, + a ponieważ bez Ciebie śmiertelny człowiek upada, * niech Twoja łaska powstrzymuje go od zła i kieruje ku zbawieniu. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, + który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

 

 

Dzisiejsze czytania liturgiczne: Iz 1, 10. 16-20; Mt 23, 1-12

 

Szymon Hiżycki OSB | Pomiędzy grzechem a myślą

Komentarze

anonim2016.02.24 12:55
Kościół dobry jest w fałszowaniu prawdy, to trzeba im przyznać. "«Na katedrze Mojżesza zasiedli uczeni w Piśmie i faryzeusze." Zasiedli na dachu katedry? A może na jej sklepieniu? Rozejrzyj się dobrze Szymonie Hiżycki OSB może siedzą na chórze? Bo Pismo Wydania Brytyjskiego z 1975 roku mówi, że zasiedli na mównicy, a nie na katedrze. "Na mównicy Mojżeszowej zasiedli uczeni w piśmie i faryzeusze" Mat.23,2. Nie mówimy, że na Sądzie (budynku) zasiedli oskarżeni, lecz na ławie sądowej zasiedli oskarżeni; na ławie, nie na Sądzie. Tak samo i tu, zasiedli na mównicy, nie na katedrze. Idź Ty człowieku naucz się najpierw logicznie myśleć nim zaczniesz kogoś pouczać swoimi nielogicznymi wywodami.
anonim2016.02.24 13:38
Katedra (z języka greckiego - καθέδρα) znaczy miejsce do wygłaszania nauk, dosłownie krzesło, siedziba. Autor art. posłużył się terminem "katedra" w sposób prawidłowy.
anonim2016.02.24 13:45
"Czyńcie więc i zachowujcie wszystko, co wam polecą," ..."Wiążą ciężary wielkie i nie do uniesienia i kładą je ludziom na ramiona," Wyglądało by na to, że ludzie mają dźwigać ciężary nie do uniesienia.
anonim2016.02.24 16:42
@ Agamemnon Jeżeli coś cytuje z Pisma, to nich cytuje dosłownie, a nie coś czego nie ma. Mimo Twego wyjaśnienia jest to zmiana nauczania - wtrącanie cudzych myśli; "krzesło" nie może być mównicą, zaś "siedziba" ma inny wydźwięk, inne znaczenie. Nie bez kozery Jezus mówił: "Kto ma uszy ku słuchaniu, niechaj słucha"Mar.4,9. Co słuchacz usłyszysz - zrozumie z takiego wyrazu "katedra"? "Poszerzają bowiem swoje rzemyki modlitewne i wydłużają frędzle szat swoich." Mat.23,5. Czy to są te same słowa: "Rozszerzają swoje filakterie i wydłużają frędzle u płaszczów." rzemyk modlitewny, to filakteria? To się nazywa nauczanie prawdy? To jest nauka Jezusa, czy ich własna, oparta na nauce Jezusa?