24.10.18, 09:00

Epoka Antychrysta. Powieść SF Pawła Lisickiego o tym, jak posoborowie zniszczyło katolicyzm

Nakładem wydawnictwa Fabryka Słów ukazała się powieść SF „Epoka Antychrysta” autorstwa redaktora tygodnika „Do Rzeczy” Pawła Lisicki. Powieść rozgrywa się w 2217 roku. Siódmy papież, po serii sześciu Franciszków, którzy systematycznie usuwali katolicyzm z Kościoła, przyjmuje imię Judasza – w modernistycznej nowomowie nowy biskup Rzymu stwierdza, że takie imię ma podkreślić dobroć i miłosierdzie Boga, oraz potrzebę tolerancji dla wszystkich i wszystkiego.

 

Nowy biskup Rzymu jest owocem in vitro i manipulacji genetycznych. Urodziła go surogatka a wychowała władza (która upaństwowiła proces posiadania i wychowania dzieci). Prawdopodobnie materiał genetyczny papieża pochodził od Żydów. Na studiach działał w Stowarzyszeniu Antyfaszystów i Antyklerykałów, zajmował się profanowaniem kościołów i terroryzowaniem nielicznych chrześcijan.

Przyszły papież został studentem na Wydziale Teologii, którego wszyscy wykładowcy mieli „za sobą trening seksualny i doświadczenie wielopostaciowości”. Do zostania papieżem, przyszłego papieża Judasza, zainspirowała żydowska trenerka personalna, wskazując mu, że ostatecznie można zniszczyć religie tylko od środka, a najskuteczniej zrobi to papież. Dzięki terapii u Żydówki papież nie tylko dowiedział się jak zlikwidować wiarę w Boga ale także poprzez wizyty w pedalskich burdelach i udział w sodomickich sadomasochistycznych orgiach wyzwolił się z heteroseksualizmu i pozbył się wszelkich barier moralnych w działaniu.

Według nowego papieża: nie ma znaczenia czy Bóg istnieje czy nie, złe czyny człowieka nie mają znaczenia bo są niczym wobec przyrodzonej godności człowieka. Nowy papież nie ukrywa swego braku wiary w istnienie Boga, chce wyzwolić ludzi od lęku przed karą i tyrani sprawiedliwości. Za bliźnich uważa zwierzęta, encykliki pisze inspirowany pismami Światowego Związku Ateistów, Komunistów i Wolnomyślicieli. Oficjalne nauczanie modernistycznego Kościoła głosi, że prawdziwe chrześcijaństwo wyraża się w byciu ateistą (bo wiara w istnienie Boga ma dehumanizować człowieka), katolicyzm był winien eksterminacji ateistów i Żydów, oraz pasożytował na ludziach. Wierni przyjmują nowego papieża i jego naukę z entuzjazmem (w tym popieranie eutanazji, oraz aborcji). Fankami papieża Judasza są lesbijki, antyfaszystki i demonstrujące nago zwolenniczki przywrócenia sierdzi na ciele człowieka, oraz ogonów.

Zdaniem papieża Judasza śmierć Jezusa na krzyżu była manifestem ateizmu, przeszłość nas zniewala i trzeba wybrać przyszłość. Religia napawała nowego papieża obrzydzeniem. Nowy papież propaguje rozpustę, eutanazje, inżynierie genetyczną, genetyczne modyfikowanie ludzi, zmienił teksty modlitw zgodnie z gender, wprowadził parytet kobiet wśród biskupów. Papież Judasz zapewnił 1/3 miejsc w kolegium kardynalskim osobom wielopłciowym. Według papieża Judasza idea Boga narusza godność człowieka.

Nowy papież niczym nie odbiega od posoborowego post katolickiego Kościoła, w którym zniesiono celibat, zaakceptowano wszelkie perwersje seksualne, ogłoszono świętego Józefa gejem a Maryję lesbijką, kobiety są duchownymi, księża są pedałami, zakonnice lesbijkami, papieże akceptują seksualne orgie na placu świętego Piotra, zlikwidowano w Rzymie 3/4 zabytkowych kościołów (a resztę przeznaczono na lokale rozrywkowe takie jak burdele czy hodowle zmodyfikowanych genetycznie ludzi), msze nie są odprawiane by nie krzywdzić kultem ateistów, publiczne rytuały są ograniczone w ramach ochrony wolności sumienia,

Nowe nauczanie posoborowego post-katolickiego Kościoła głosi, że Kościół to wszyscy, piekło jest puste, Bóg jest miłością więc nie karze za grzechy, nie będzie końca świata ani sądu ostatecznego, zło jest częścią pozytywnego rozwoju, świat jest Bogiem. Modernistyczny Kościół ocenzuruje Pismo Święte z antysemickich fragmentów. Na mocy umowy między Watykanem a Agencją Humanistyki Rządu Światowego do posługi w Kościele dopuszczane są osoby wolne od radykalizmu. Podobnie jak katolicy, prześladowani są też prawosławni (mnisi z góry Atos trafili do obozów, a ich klasztory zamieniono na ośrodki seksu lesbijskiego)

Doskonałe są relacje papieża Judasza z Rządem Światowym (Judasz łączy władze w Kościele z posadą urzędnika ds religii Rządu Światowego), któremu (podobnie jak i Bankowi Światowemu) papież doradza. Po swoim wyborze Judasz powołuje do życia Kongregacje ds Walki z Fundamentalizmem, której celem jest wspieranie krytyków doktryny katolickiej. Na szefa nowej kongregacji nominuje transseksualistę, który jest szefem Zgromadzenia Sióstr bez Pruderii, organizującego rekolekcje z seksem tantrycznym, i składającego jedyny ślub akceptacji wszystkiego co wulgarne.

Kolejna powołana przez papieża Judasza Kongregacja Przyszłości ma na celu „opracowanie etyki nowego gatunku nadczłowieka” powstałego w wyniku inżynierii genetycznej i in vitro. Co charakterystyczne papież Judasz będąc piewcą tolerancji głosi, że katolicy muszą być mu absolutnie posłuszni i przyjąć głoszony przez niego ateizm – z całą bezwzględnością prześladuje katolików żyjących w ukryciu i nieposłusznych jego herezjom.

Powołana przez papieża Judasza Kongregacja do walki z Fundamentalizmem zajmuje się eliminacją ze świata wszelkich śladów sugerujących istnienie Boga, propagowaniem radykalnego ateizmu, walką z sumieniem (które ma blokować rozwój), prześladowaniem teistów, zmuszaniem do bluźnierstw i akceptacji profanacji (np. obrazów religijnych przerobionych na porno), zniszczeniem znaczenia podstawowych pojęć, uznanie wszelkich patologi za normę (tak jak postulował żydowski psychoterapeuta), propagowaniem wychowywania dzieci przez pedałów, wmówienie ludziom, że prawdziwa nauka Jezusa to wyzwolenie się ze wstydu, propagownaiem akceptacji wszelkich zboczeń i ateizmu.

Jedną z podstawowych nauk papieża Judasza jest ekumenizm, według którego „nikt nie wie, w co wierzy lub w co nie wierzy, a wszelka próba dogmatycznego określenia religii uważana jest (…) za zamach na wolność sumienia”.

Kościół z którego usunięto katolicyzm doskonale wpisuje się w, opisany na łamach powieści Lisickiego, świat przyszłości, w którym symbolem Zjednoczonych Stanów Europy jest zielony sierp i młot, podległe Rządowi Światowemu Ministerstwo Sprawiedliwości (niczym korporacje dziś monopolizujące portale społecznościowe) zatrudnia cenzorów internetu usuwających krytyczne komentarze. Centralne Biuro Do Walki z Rasizmem, Ksenofobią i Pozostałościami Nacjonalizmu kontroluje przebieg dyskusji na świecie, powszechne są zmiany płci, publiczna kopulacja, sadomasochizm i wszelkie perwersje, heteroseksualny seks monogamiczny jest uznawany za patologie, seks rozrywce służą roboty, powszechne są narkotyki i samobójstwa.

W opisanej przez Lisickiego przyszłości, eutanazja jest przymusowa, zarabiają na niej koncerny, część zmarłych jest mrożona. Koncern kriogeniczny by zlikwidować wiarę w zmartwychwstanie Jezusa, które zniechęca do korzystania z jego usług wspiera działania papieża Judasza mające udowodnić, że Jezus nie zmartwychwstał (przy okazji lektury powieści czytelnik poznaje mnóstwo ciekawych faktów o kwestii zmartwychwstania Jezusa sprzecznych z ateistyczną propaganda).

Śledztwo mające na celu udowodnić, że Jezus nie zmartwychwstał, by mieć uzasadnienie do zakazu głoszenia zmartwychwstania jako fake newsa, prowadzi Prokuratura Globalna powołana przez USA i Unie Europejską na ćwierć wieku przed tym jak sojusz atlantycki pokonał Imperium Euroazjatyckie.

W świecie opisanym na łamach powieści „Epoka Antychrysta” skazani za antysemityzm, homofobie i bycie chrześcijanami trafiają do obozów reedukacyjnych, gdzie maszyny zmieniają ich tożsamość na ateistyczną. W szkołach dzieci są zmuszane do onanizmu, noszenia strojów płci przeciwnej, karane są te dzieci, które nie chcą odbywać stosunków homoseksualnych.

Na kartach powieści „Epoka Antychrysta” szczególną rolę odgrywają Żydzi. Jednym z szefów Rządu Światowego jest Żyd. Żydówka zainspirowała papieża Judasza do zniszczenia Kościoła. Premier Izraela, odmiennie od szefów innych państw, bierze udział w tajnych obradach Rządu Światowego. Żydzi niszczą swoich przeciwników oskarżając ich o antysemityzm, antysemici trafiają do obozów. Papież Judasz oskarża katolicyzm o zbrodniczość i antysemityzm, zobowiązuje post-katolików do do zachęcania innych gojów do pokuty za antysemityzm, zastępuje Boże Narodzenie - Dniem Judaizmu, oraz popiera odbudowę III świątyni w Jerozolimie (by zyskać na to zgodę muzułmanów oddaje im ważne katolickie świątynie muzułmanom) – Żydzi uważają, że odbudowa III Świątyni pozwoli Żydom odzyskać władze nad światem. Żydzi są zachwyceni pomysłem papieża by udowodnić, że zmartwychwstanie nie miało miejsca i nauczanie Jezusa było bez sensu.

W swej powieści Paweł Lisicki doskonale ukazał jak dzisiejsze herezje posoborowe po jakimś czasie doprowadzą do totalnych bluźnierstw i bredni, kler do głoszenia ateizmu. Choć „Epokę antychrysta zaczyna się czytać z trudnością spowodowaną ilością opisanych patologii wyrosłych z posoboru a obecnych w przyszłości w Kościele, jednak z rozdziału na rozdział zamysł autora (chcącego opisać jak z dzisiejszych posoborowych herezji wyrośnie w Kościele negacja wiary i promocja ateizmu) staje się coraz bardziej czytelny.

Jan Bodakowski