15.08.17, 14:00fot. pixabay.com

Miód - cud natury dla zdrowia!!!

Czy wiecie że pszczoły potrafią obliczać kąty i podawać sobie nawzajem odległości geograficzne? Te małe, pracowite zwierzęta skrywają w sobie wiele ciekawych niespodzianek, które zaskoczą każdego kto nie zajmuje się pszczelarstwem – czy wiecie jak powstaje nowa królowa lub ile tak naprawdę żyje pszczoła – 5 lat czy 40 dni? Na te i inne pytania znajdziecie odpowiedzi w naszym tekście, miłej lektury!

Pszczoły miodne dzielą pracę między sobą ze względu na swój wiek:
– 1-2 dniowe pszczoły spędzają swój czas czyszcząc plastry, w których się urodziły i zapewniają ciepło pozostałemu potomstwu
– 3-5 dniowe pszczoły karmią starsze larwy
– 6-11 dniowe pszczoły karmią najmłodsze larwy
– 12-17 dniowe pszczoły produkują wosk, budują plastry, przenoszą pożywienie i przygotowują innym obowiązki
– 18-21 dniowe pszczoły pełnią obowiązki wartownicze, ochraniają wejście do ula
– 22 dniowe pszczoły aż do swojej śmierci (która następuje pomiędzy 40-45 dniem życia) latają i zbierają pyłki, nektar, wodę i inne potrzebne elementy potrzebnie rodzinie pszczelej.

Pszczoły nie zawsze umierają z powodu pozostawienia żądła po ukłuciu.
Pszczoła miodna umiera poprzez użądlenie człowieka, choć ciekawe jest to, że w swoim życiu żądli wiele innych rzeczy, które nie powodują jej śmierci. Pszczoła zostawiając żądło w naszym ciele niszczy niektóre narządy wewnętrzne przyczepione do niego i umiera. Żądląc jednak inne rodzaje zwierząt często jej żądło pozostaje nieuszkodzone i nie wyrządza sobie żadnej krzywdy.

Pszczoły wiedzą, że ziemia jest okrągła i potrafią obliczać kąty.
Naukowcy odkryli, jak można interpretować specyficzny taniec pszczół – pszczoły wykonują specyficzny taniec, aby komunikować się między sobą w sprawie jedzenia, nowego domu i innych naturalnych rzeczy. Przeprowadzono eksperyment, w którym jedyne źródło pożywienia znajdowało się daleko za górą. Pszczoły nie były w stanie przemierzyć takiej odległości. Jednakże, kiedy komunikowały się między sobą w sprawie jedzenia, przekazywały informację, że znajduje się ono za górą pokazując nawet kąt jakiego należy użyć, aby dotrzeć do jedzenia. Późniejsze badania wykazały, że pszczoły w trakcie poszukiwania jedzenia są w stanie wziąć pod uwagę okrągły kształt Ziemi i uwzględniają go w typowym „tańcu”. W dodatku znając potrzebne kąty, przekazują sobie informacje jak daleko w danym kierunku należy się udać.

Pszczoły są zimnokrwiste.
Pszczoły są zwierzętami zimnokrwistymi, jednak w odróżnieniu od innych zimnokrwistych stworzeń, posiadają zdolność do generowania ciepła poprzez wibrację własnego ciała. Latająca pszczoła ma temperaturę ciała wynoszącą ok. 55 stopni C, jednakże jeśli złapie ją zimny deszcz może szybko stracić możliwość poruszania się. Pszczoła utrzymuje swoją temperaturę ciała w granicach 36 stopni C.

Miód powstaje z nektaru i enzymów znajdujących się w ślinie pszczoły.
Pszczoły mogą zrobić miód przez zbieranie nektaru z kwiatów i łączeniu go z enzymami śliny. Następnie przechowują je w sześciokątnych woskowych plastrach, aż ich zawartość wody zostanie obniżona do około 17%. Gdy nektar osiągnie odpowiednie parametry, pszczoły robotnice zabezpieczają go, aby mógł być wykorzystywany np. w zimie.

Powstawanie królowej.
Jeśli kolonia pszczół staje się zatłoczona, pszczoły decydują się stworzyć nową królową.Proces przebiega następująco:
– krok 1: pszczoły budują ok. 20 komórek
– krok 2: aktualna królowa składa jaja w każdej komórce
– krok 3: jedna z młodych pszczół karmi młodą larwę królowej specjalnym pożywieniem i powiększa komórkę, aż osiągnie 25 mm średnicy.
– krok 4: 9 dni po połogu, pierwsza komórka królowej jest uszczelniana warstwą wosku.
– krok 5: duży rój, nazywany pierwszym rojem, opuszcza ul prowadzony przez starsze pszczoły. Stara królowa głoduje, przez co staje się lżejsza i zdolna do latania. Stare pszczoły, które przekonały królową do dołączenia do nich, odlatują w poszukiwaniu nowego miejsca na stworzenie kolonii.
– krok 6: 8 dni później pierwsza królowa opuszcza swoją komórkę. Teraz, albo wybiera dla siebie mały rój albo opuszcza ul, aby założyć własny rój. Może również zabić pozostałe potencjalne królowe poprzez zaklejenie je woskiem w ich komórkach i pozostać jako jedyna królowa.
– krok 7: młoda królowa lata w okolicy i zdobywa orientację otoczenia
– krok 8: królowa wykonuje kilka lotów gotowych i wybiera z pośród 20 trutni, które umrą zaraz po godach
– krok 9: po 3 dniach zapłodniona królowa zacznie składać jaja w wymiarze do 2000 na dzień. Z zapłodnionych jaj powstaną pszczoły robotnice, z niezapłodnionych trutnie.
– krok 10: królowa pozostaje z kolonią przynajmniej rok, zanim urośnie na tyle, by założyć własną kolonię. Pszczoły robotnice żyją tylko 40 dni, królowa może przeżyć nawet 5 lat.

Pszczoły rozpoznają umierającą królową po zapachu.
Pszczoły są w stanie stwierdzić kiedy umrze królowa, ponieważ przestają wtedy czuć jej feromony. Jeśli królowa umrze przedwcześnie, pszczoły robotnice natychmiast zaczną robić wszystko, aby stworzyć nową królową z istniejących larw. Tak długo jak istnieją larwy, które mają poniżej 3 dni, mogą powstać nowe królowe.

Zmiana królowej zmieni zachowania i osobowość kolonii pszczół.
Osoby zajmujące się hodowlą pszczół wykorzystują tą informację, aby kontrolować ich zachowania takie jak agresywność czy nadmierna rojliwość.

Podana garść informacji pozwoli na nowo spojrzeć na te ciekawe stworzenia, jakimi są pszczoły. Na pierwszy rzut oka ich działania wyglądają na niezorganizowane i przypadkowe, jednak w istocie są to bardzo dobrze zorganizowane społeczeństwa, które działają według ustalonych schematów. Któż mógłby pomyśleć, że pszczoły wiedzą nawet że Ziemia jest okrągła?
Artykuł powstał przy współpracy z firmą Łysoń.

 TEKST POCHODZI ZE STRONY ROGALINSKI.COM.PL


Miód. Znany jest ludziom od zarania cywilizacji. Pierwsze zapiski na jego temat pojawiają się w czasach starożytnych. W Grecji był uważany za pokarm bogów, a w Egipcie miał znaczenie obrzędowe. Już wtedy doceniano jego właściwości lecznicze. Miód, bo o nim mowa, jedno z najstarszych lekarstw jest z powodzeniem wykorzystywany we współczesnej medycynie.

Miód ma zazwyczaj konsystencję gęstego płynu, ale też występuje w postaci stałej. Może mieć barwę od białej, poprzez jasnożółtą do ciemnobrązowej. W zależności od tego czy miód powstał z nektaru czy spadzi wyróżniamy miody nektarowe (kwiatowe), spadziowe oraz mieszane.

Jego dobroczynne dla zdrowia składniki trafiają wprost do naszego krwiobiegu, z pominięciem procesu trawienia. Miód pszczeli posiada wartości lecznicze dzięki obecności specjalnych enzymów dodawanych przez pszczoły w trakcie produkcji.

Jego preparaty mają właściwości odtruwające – eliminują z organizmu ołów i inne metale ciężkie. Mają również właściwości ogólnie wzmacniające, regenerujące i uodparniające. Kuracja miodem ma swoją fachową nazwę – jest to apiterapia, dziedzina medycyny, która zajmuje się leczeniem i profilaktyką schorzeń przy użyciu miodu oraz innych produktów pszczelich np. propolisu.

W zależności od tego, z jakiego nektaru kwiatowego miód powstaje, działa na różne dolegliwości.

Miód akacjowy – o kolorze białym lub kremowym. Uważany jest za najjaśniejszy z miodów. W smaku jest słodki, ale nieco mdły. Znajduje zastosowanie przy zaburzeniach ze strony układu pokarmowego.
Miód rzepakowy – odznacza się jasnym kolorem, od białego do jasnożółtego. W smaku jest słodki, czuć zapach kwiatów rzepaku. Jest łatwo przyswajalny przez wątrobę. Może być stosowany przy chorobach serca i stanach zapalnych górnych dróg oddechowych.
Miód lipowy – w stanie płynnym ma barwę herbacianą. Jego smak jest ostry i gorzkawy. Odznacza się wysoką aktywnością antybiotyczną. Ma właściwości przeciwgorączkowe, napotne, wykrztuśne i uspokajające.
Miód koniczynowy – otrzymywany z koniczyny białej ma kolor słomkowy i jest słodki. Natomiast miód otrzymany z koniczyny czerwonej odznacza się ciemniejszym kolorem i jest lekko kwaśny. Działa on uspokajająco, używany przy leczeniu anemii.
Miód malinowy – o charakterystycznym zapachu malin i kwaśnym smaku. Zawiera dużo kwasów organicznych i pektyn. Stosowany jest przy leczeniu niedokrwistości i miażdżycy, może działać napotnie, przeciwgorączkowo i antyseptycznie.
Miód gryczany – jest to typowy ciemny miód. Przy dostępie światła może stać się prawie czarny. Ma charakterystyczny ostry, słodki smak oraz intensywny zapach kwiatów gryki. Stosowany jest przy leczeniu schorzeń układu krążenia, miażdżycy, osłabieniu pamięci oraz przy zaburzeniach na tle nerwowym.
Miód wrzosowy – ma kolor bursztynowy. Odznacza się intensywnym zapachem wrzosu i aromatem. Zawiera dużo witamin z grupy B. Posiada właściwości lecznicze przy zapaleniu dróg moczowych, kamicy nerkowej oraz zapaleniu jelit.
Miód wielokwiatowy – jest zbierany z różnych roślin. Jego zapach i barwa zależą od zebranego nektaru. Stosowany jest przy anemii, a także przy walce z alergią.

Oprócz miodów kwiatowych, drugą grupę stanowią miody spadziowe. W Polsce są to zazwyczaj miody otrzymywane z jodły i świerku. Substancje w nich zawarte są stosowane przy leczeniu schorzeń dróg oddechowych. Są zdrowsze, dlatego polecane są dla dzieci. Miody otrzymane ze spadzi drzew liściastych mają właściwości moczopędne, żółciopędne oraz przeciw zapalne i dezynfekujące. Możemy także się spotkać z miodami mieszanymi. Mają one dużą aktywność antybiotyczną.

W jakiej formie najlepiej spożywać miód?


Medycyna ludowa i lekarze zgadzają się, że miód wspomaga leczenie wielu chorób. Ale tylko wtedy, gdy jest spożywany w odpowiedni sposób – najlepiej wieczorem zalać łyżkę miodu przegotowaną wodą i odstawić do rana. Mówi się, że miód rozcieńczony ma więcej właściwości niż miód w skondensowanej formie. Wtedy cukier i wszystkie odżywcze składniki są najlepiej przyswajane. – mówi Edmund Rostkowski, doświadczony pszczelarz. Jednak według prof. nauk farmaceutycznych Artura Stojko, ludzie, którzy w takiej formie spożywają specyfik, popełniają błąd, bo hormony roślinne zawarte w miodzie nie rozpuszczają się w wodzie, ale osadzają na ściankach szklanki, przez co nie korzystamy z ich dobrodziejstwa. Zatem, w jakiej formie należy spożywać miód? Według naukowca miód najlepiej spożywać w naturalnej postaci, bez rozcieńczania, bo dodatkowo działa antybakteryjnie na przełyk.

Miód a gorąca herbata

Czy miód traci właściwości jeśli posłodzimy nim herbatę? To zależy. Ciepłe napoje można „pomiodzić”, ale starajmy się, by temperatura nie przekroczyła 50-60 stopni Celsjusza. Jeśli już dodamy miód do wrzątku, to należy go wypić w ciągu 10 minut – mówi Pan Edmund. Dlaczego tak się dzieje? W miodzie jest dużo enzymów, w tym najważniejszy – inhibina, która niszczy bakterie, wirusy i grzyby. Ale enzym ten jest bardzo wrażliwy na światło i temperaturę. Jeżeli włożymy łyżeczkę miodu do gorącego mleka, to ulegnie on rozkładowi, a my wypijemy tylko słodkie węglowodany, ponieważ inhibina ścina się tak jak białko w temperaturze powyżej 42 stopni. – wyjaśniła w wywiadzie dla portalu „Dbam o Zdrowie” dr Jolanta Żeligowska-Garnczarek, specjalistka od apiterapii.

Kosmetyczny cud-miód


Już w starożytnych czasach miód został doceniony za swoje właściwości. W starożytnym Egipcie wykorzystywano go jako kosmetyk, afrodyzjak, a także środek do balsamowania. Prawdopodobnie niezwykła uroda Kleopatry była wynikiem częstych kąpieli w oślim mleku z miodem. Poppea, żona cesarza Nero używała mieszaniny mleka i miodu w formie okładów podtrzymujących piękny, młody wygląd jej twarzy.

Ostatnie badania naukowe potwierdzają silne działanie antybiotyczne miodu. Miód hamuje rozwój bakterii, grzybów, wirusów, pierwotniaków. Miód jest środkiem pomagającym w nawilżeniu i utrzymaniu odpowiedniej wilgotności skóry. Stąd jest naturalnym składnikiem wszelkiego rodzaju kosmetyków, nawet tych do delikatnej skóry, w tym dzieci. W Polsce najlepszym kosmetycznym miodem jest miód mniszkowy z mniszka pospolitego czyli tzw. mlecza. Skutecznie uelastycznia skórę. Jako maseczka na włosy pomaga w walce z rozdwajającymi się końcówkami.

Uważany za ojca medycyny – Hipokrates swoją długowieczność zawdzięczał produktom z miodu. Ponoć dzięki słabości do tego napoju sędziwego wieku dożył także Pitagoras. Co prawda współczesne badania nie potwierdziły wpływu miodu na długowieczność, ale jeszcze nie wszystkie substancje pochodzące z ula zostały do końca rozszyfrowane i zbadane.

TEKST POCHODZI ZE STRONY EKOLOGIA.PL

 

dam/ekologia.pl/rogalinski.com.pl