05.04.20, 10:40Fot. via. Pixabay: - joaoaugustof

Jan Paweł II o Eucharystii: To skarb Kościoła

„Eucharystia jest źródłem i szczytem chrześcijańskiego życia” – uczy nas soborowa Konstytucja o liturgii świętej „Sacrosanctum concilium”. Z tego źródła czerpał obficie św. Jan Paweł II. „Kościół żyje dzięki  Eucharystii” pisał w swojej encyklice, którą poświecił Eucharystii właśnie. Rozpoczął się Wielki Tydzień, za chwilę będziemy przeżywać szczególne uobecnienie ustanowienia przez Chrystusa tego Sakramentu w liturgii Wielkiego Czwartku. W obecnej sytuacji, kiedy większość z nas nie może fizycznie uczestniczyć w Łamaniu Chleba, warto zastanowić się nad tą tajemnicą, pochylając się również nad tekstem św. Jana Pawła II. Oto fragmenty tego dokumentu:

 

Kościół żyje dzięki Eucharystii [Ecclesia de Eucharistia vivit]. Ta prawda wyraża nie tylko codzienne doświadczenie wiary, ale zawiera w sobie istotę tajemnicy Kościoła. Na różne sposoby Kościół doświadcza z radością, że nieustannie urzeczywistnia się obietnica: «A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata» (Mt28, 20). Dzięki Najświętszej Eucharystii, w której następuje przeistoczenie chleba i wina w Ciało i Krew Pana, raduje się tą obecnością w sposób szczególny. Od dnia Zesłania Ducha Świętego, w którym Kościół, Lud Nowego Przymierza, rozpoczął swoje pielgrzymowanie ku ojczyźnie niebieskiej, Najświętszy Sakrament niejako wyznacza rytm jego dni, wypełniając je ufną nadzieją.

[…]

Kościół rodzi się z tajemnicy paschalnej. Właśnie dlatego Eucharystia, która w najwyższym stopniu jest sakramentem tajemnicy paschalnej, stanowi centrum życia eklezjalnego. Dostrzegamy to już w pierwszych relacjach o życiu Kościoła, jakie znajdujemy w Dziejach Apostolskich: «Trwali oni w nauce Apostołów i we wspólnocie, w łamaniu chleba i w modlitwach» (2, 42). «Łamanie chleba» oznacza właśnie Eucharystię. Po dwóch tysiącach lat nadal urzeczywistniamy ten pierwotny obraz Kościoła. Gdy to czynimy podczas sprawowania Eucharystii, mamy przed oczyma duszy misterium paschalne: to, co wydarzyło się w wieczór Wielkiego Czwartku, podczas Ostatniej Wieczerzy i po niej. Ustanowienie Eucharystii uprzedzało bowiem w sposób sakramentalny wydarzenia, które wkrótce miały nastąpić, począwszy od konania w Getsemani. Widzimy znów Pana Jezusa, który wychodzi z Wieczernika, schodzi z uczniami w dół, ażeby przekroczyć potok Cedron i wejść do Ogrodu Oliwnego. W Ogrodzie tym do dnia dzisiejszego zachowały się niektóre bardzo stare drzewa oliwne. Może były nawet świadkami tego, co dokonało się w ich cieniu owego wieczoru, gdy Chrystus na modlitwie doświadczał śmiertelnej trwogi, «a Jego pot był jak gęste krople krwi, sączące się na ziemię» (por. Łk 22, 44). Rozpoczynało się przelewanie krwi — tej samej Krwi, którą nieco wcześniej ofiarował Kościołowi jako napój zbawienia w sakramencie Eucharystii; ostatecznie zostanie wylana na Golgocie i stanie się narzędziem naszego Odkupienia: «Chrystus, zjawiwszy się jako arcykapłan dóbr przyszłych, [...] nie przez krew kozłów i cielców, lecz przez własną krew wszedł raz na zawsze do Miejsca Świętego i osiągnął wieczne odkupienie» (Hbr 9, 11-12).

Godzina naszego Odkupienia. Pomimo, że doznaje niezmiernej trwogi, Chrystus nie ucieka przed swoją «godziną»: «I cóż mam powiedzieć? Ojcze, wybaw Mnie od tej godziny. Ależ właśnie dlatego przyszedłem na tę godzinę» (J 12, 27). Pragnie, ażeby uczniowie Mu towarzyszyli, a jednak doświadcza samotności i opuszczenia: «Tak, jednej godziny nie mogliście czuwać ze Mną? Czuwajcie i módlcie się, abyście nie ulegli pokusie» (Mt 26, 40-41). Tylko Jan pozostanie pod krzyżem, tuż obok Maryi i pobożnych niewiast. Agonia w Ogrójcu była wprowadzeniem do wielkopiątkowej agonii na krzyżu. Godzina święta, godzina odkupienia świata. Kiedy sprawujemy Eucharystię w Jerozolimie, w tym miejscu, gdzie był grób Chrystusa, wracamy jak gdyby w sposób namacalny do tej Jego «godziny» — godziny krzyża i uwielbienia. Do tego miejsca i do tej godziny przenosi się duchowo każdy kapłan, który celebruje Mszę św., razem ze wspólnotą chrześcijan, która w niej uczestniczy.

Ukrzyżowan, umarł i pogrzebion, zstąpił do piekieł, trzeciego dnia zmartwychwstał. Tym słowom wyznania wiary wtórują słowa adoracji i proklamacji: Ecce lignum crucis, in quo salus mundi pependit. Venite adoremus. Takie zaproszenie Kościół kieruje do wszystkich w godzinach popołudniowych Wielkiego Piątku. Podejmie znowu swój śpiew podczas Wigilii Paschalnej, oznajmiając: Surrexit Dominus de sepulcro qui pro nobis pependit in ligno. Alleluja.

 «Mysterium fidei! — Tajemnica wiary!». Kiedy kapłan wypowiada lub śpiewa te słowa, obecni odpowiadają: «Głosimy śmierć Twoją, Panie Jezu, wyznajemy Twoje zmartwychwstanie i oczekujemy Twego przyjścia w chwale».

W tych lub podobnych słowach Kościół, wskazując na Chrystusa w tajemnicy Jego męki, objawia także swoją własną tajemnicę: Ecclesia de Eucharistia. Jeśli w dniu Pięćdziesiątnicy przez dar Ducha Świętego Kościół rodzi się i wychodzi na drogi świata, to momentem decydującym dla jego tworzenia się jest z pewnością ustanowienie Eucharystii w Wieczerniku. Fundamentem i źródłem Kościoła jest całe Triduum paschale, ale niejako zawiera się ono, jest uprzedzone i «skoncentrowane» na zawsze w darze Eucharystii. W tym darze Jezus Chrystus przekazał Kościołowi nieustanne uobecnianie tajemnicy paschalnej. W nim ustanowił tajemniczą «równoczesność» między tamtym Triduum i wszystkimi mijającymi wiekami.

Myśl ta rodzi w nas uczucia wielkiego i wdzięcznego zdumienia. Wydarzenie paschalne i Eucharystia, która je uobecnia przez wieki, mają niezmierzoną «pojemność». Obejmują niejako całą historię, ku której skierowana jest łaska Odkupienia. To zdumienie winno zawsze odżywać w Kościele zgromadzonym na sprawowaniu Eucharystii. W sposób szczególny jednak winno towarzyszyć szafarzowi Eucharystii. To on, dzięki władzy udzielonej mu w sakramencie Święceń, dokonuje przeistoczenia. To on wypowiada z mocą Chrystusowe słowa z Wieczernika: «To jest Ciało moje, które za was będzie wydane... To jest Krew moja, która za was będzie wylana...». Kapłan wypowiada te słowa, a raczej użycza swoich ust i swojego głosu Temu, który wypowiedział je w Wieczerniku i który chce, ażeby były wypowiadane z pokolenia na pokolenie przez wszystkich, którzy w Kościele uczestniczą w sposób służebny w Jego kapłaństwie.

[…]

Wejdźmy, umiłowani Bracia i Siostry, do szkoły świętych, wielkich mistrzów prawdziwej pobożności eucharystycznej. W ich świadectwie teologia Eucharystii nabiera całego blasku przeżycia, «zaraża» nas i niejako «rozgrzewa». Posłuchajmy przede wszystkim Najświętszej Dziewicy Maryi, w której tajemnica Eucharystii jawi się bardziej niż w kimkolwiek innym jako tajemnica światła. Patrząc na Nią, poznajemy przemieniającą moc, jaką posiada Eucharystia. W Niej dostrzegamy świat odnowiony w miłości. Kontemplując Ją wziętą do Nieba z duszą i ciałem, dostrzegamy skrawek «nowych niebios» i «nowej ziemi», które otworzą się przed naszymi oczyma wraz z powtórnym przyjściem Chrystusa. Tu na ziemi Eucharystia stanowi ich «rękojmię» i, w pewnym sensie, antycypację: Veni, Domine Iesu! (Ap 22, 20).

W pokornym znaku chleba i wina, przemienionych w Jego Ciało i Jego Krew, Chrystus wędruje razem z nami, jako nasza moc i nasz wiatyk, i czyni nas świadkami nadziei dla wszystkich. Jeżeli wobec tej tajemnicy rozum doświadcza własnych ograniczeń, to serce oświecone łaską Ducha Świętego dobrze wie, jaką przyjąć postawę, zatapiając się w adoracji i w miłości bez granic.

Uczyńmy naszymi uczucia św. Tomasza z Akwinu, doskonałego teologa i zarazem gorliwego kantora Chrystusa eucharystycznego; pozwólmy, aby i nasza dusza otworzyła się w nadziei na kontemplację celu, do którego tęskni serce spragnione radości i pokoju:

Bone pastor, panis vere,

Iesu, nostri miserere...

Dobry Pasterzu, prawdziwy Chlebie,

Jezu, zmiłuj się nad nami:

nakarm nas i strzeż,

doprowadź nas do wiecznych dóbr

w krainie żyjących.

Ty, który wszystko wiesz i możesz,

który nas karmisz na ziemi,

wprowadź Twych braci

na ucztę niebieską

do radości Twoich świętych.

 

św. Jan Paweł II, enc. ECCLESIA DE EUCHARISTIA, Rzym, 17.04.2003

Komentarze

kacpi2020.04.5 18:06
Eucharystia to najwiekszy przekret KRK. To bluznierstwo przeciwko Bogu
anonim2020.04.5 19:58
Nie bluźnij przeciwko Bogu ,czytaj Biblię ze zrozumieniem .
NIELEGALNE!!!2020.04.5 14:08
Legalne, normalne obojętnie jakie firmy jak chcą zareklamować swój produkt wykupują czas w mediach. Tak robią ludzie uczciwi prezentujący swój produkt LEGALNIE mający LEGALNY PRODUKT. A kim jest ten pajac proponujący filmy "dożywotnio"? Ruscy, Ukraińcy gdzieś na Ukrainie, w Rosji jakieś mendy polsko-języczne mają NIELEGALNE kopie z Chin - ale tu nie chodzi o filmy tylko o WASZE KARTY KREDYTOWE. O DOSTĘP DO WASZYCH KONT!
Filmy online2020.04.5 12:34
Oglądaj 365 dni oraz inne hity kinowe w domu! https://filmvod.pl Świetna wyszukiwarka filmów oraz seriali online. Nie przegap dzisiejszego hity oglądaj online Na komputerze czy tablecie!
Sauron2020.04.5 11:36
Ja tam z wafelków wolę Prince Polo, ale co kto lubi.
antoni.s2020.04.5 10:59
Blabla bla bla,a może dla odmiany jakiś artykuł z sensem,przydatny?,np.jak przetrać kryzys po rządach kaczyńskiego albo czy państwo ma środki na walkę z kryzysem czy już wszystko rozdało?.
Randki kamerki pokazy skype!2020.04.5 10:56
Szukam miłego i kulturalnego faceta na sex spotkania lub stały zwiazek. Mam na imię Monia lat 24, wzrost 169cm, wiecej moich nagich fotek i kontakt do mnie tu - www.lexlale.com.pl i wyszukaj mnie po niku: KSandi2 napisz do mnie i spotkajmy sie!
Wierzący w prawdziwy kościół2020.04.5 10:56
Gdy patrze na tego dziada obrońce pedofilów Wojtyłe to kojarzy mi się tylko z krzywdą tysięcy molestowanych dzieci, miejmy nadzieję że smaży się w ogniu piekielnym
marchew i seler2020.04.5 11:56
jesteś taki mały w stosunku do Świętego Jana Pawła II, że w ogóle cię nie widać!!
WOJTYŁA TAM WYJE2020.04.5 14:52
I NAP.IERDALA SWOJE ENCYKLIKI BEŁKOCZĄC BEZ SENSU
anonim2020.04.5 17:08
Narazie to ty wyjesz i dajesz tym dowód ,że Jan Paweł 2 jest wielkim świętym ,bo czym większy święty tym większe wasze wycie.
anonim2020.04.5 17:06
Uważaj na siebie ,bo za kłamstwa i pomówienia możesz trafić do piekła,ja ci tego nie życzę .
SPIER.DALAJ2020.04.5 22:28
NIE MA PIEKŁA
DUMNY SŁOWIANIN2020.04.5 10:47
AJU JAJU NA HAJU UJU FUJU LICJWA FUJU KOZY ZWIDY PUSTYNIE KAMIENIE OLIWKI ARABSKIE BLABLABLA I PÓŁ ŚWIATA OMAMIONE
marchew i seler2020.04.5 11:52
może jesteś troll z "soku z buraka", czy innej farmy trolli-może?, ale czy chcesz, czy nie chcesz, jesteś na pewno: słowianin i śmierdząca ruska onuca!