11.04.15, 08:16

Radość i nadzieja - to sposób na dobre życie!

Zbyt często życie ludzkie rozpoczyna się 
i kończy pozbawione radości i pozbawione nadziei.


Świat bez sztuki naraża się na to, 
że będzie światem zamkniętym na miłość. 


Nie sposób inaczej zrozumieć człowieka, 
jak w tej wspólnocie jaką jest naród.


Szukając Boga człowiek musi odnajdywać siebie,
skoro sam jest podobieństwem Boga.
Nie odnajdzie siebie inaczej. 


Jaka jest miara serca ludzkiego, 
skoro napełnić je może tylko Bóg, Duch Święty?


To miłość nawraca serca i daruje pokój ludzkości, która wydaje się czasem zagubiona i zdominowana przez siłę zła, egoizmu i strachu. 


Wy jesteście przyszłością świata! 
Wy jesteście nadzieją Kościoła! 
Wy jesteście moją nadzieją! 


Trzeba czuwać, troszczyć się o każde dobro człowiecze. 
Nie można pozwolić, by marnowało się to, co ludzkie, na tej ziemi.


Ogromnie wiele zależy od tego, 
jaką każdy z was przyjmie miarę swojego życia, 
swojego człowieczeństwa.


Człowieka trzeba mierzyć miarą sumienia, ducha, który jest otwarty ku Bogu. Trzeba więc człowieka mierzyć miarą Ducha Świętego.


Każde życie, nawet najmniej znaczące dla ludzi, 
ma wieczną wartość przed oczami Boga.


Nie ulegajcie słabościom!
Nie dajcie się zwyciężyć złu!
Jeśli widzisz, że brat Twój upada podźwignij go, 
a nie pozostaw w zagrożeniu.


Praca ma dopomagać człowiekowi do tego 
aby stawiał się lepszym duchowo dojrzalszym, 
aby mógł spełnić swoje powołanie.


Wiara i rozum są jak dwa skrzydła, 
na których duch ludzki unosi się ku kontemplacji prawdy. 


Jest w ciele ludzkim zdolność wyrażania miłości, 
tej miłości, w której człowiek staje się darem. 


Nie lękajcie się. Chrystus zwyciężył świat. 
On jest z Wami na zawsze.


Niech nasza droga będzie wspólna. 
Niech nasza modlitwa będzie pokorna. 
Niech nasza miłość będzie potężna. 
Niech nasza nadzieja będzie większa od wszystkiego, 
co się tej nadziei może sprzeciwiać.


Dążenie do zysku za wszelką cenę 
i brak troski o dobro wspólne doprowadziły do skoncentrowania 
ogromnych bogactw w nielicznych rękach, 
podczas gdy reszta ludzkości cierpi nędzę i zaniedbanie.

Św. Jan Paweł II